Heimwee again
Posted on March 8, 2007 - Filed Under Suriname |
Ik heb het al een keer eerder gehad over heimwee. Sinds die post ben ik nog steeds niet naar suriname gegaan. Het word dus tijd dat ik me mooie landje weer moet opzoeken.
Ik wil weer een keertje naar buiten kunnen lopen zonder jas. Ik wil weer gewoon buiten zitten of in de hangmat liggen en genieten van de rust en het weer.
Je kan misschien denken dat ik alleen het weer mis en zeggen dat dat allemaal ook in de zomer kan, maar dat is niet alles dat ik mis.
In suriname is het over het algemeen relaxer. Als je een kwartier te laat komt op een afspraak is het geen probleem, als het maar geen zakelijke afspraak is. De bussen hebben geen vaste tijden, daar hebben we geen probleem mee. Als een bus hier 3 minuten te laat is beginnen mensen al te klagen.
Men is in suriname ook vriendelijker. Als je voor je trein moet rennen en de conducteur ziet je, doet hij de deur toch voor je neus dicht. “Omdat de trein anders vertraging oploopt” 10 seconde vertraging.
In suriname als ze je zien rennen en er is plaats genoeg in de bus dan wachten ze even tot je bent ingestapt. Heeft de buschauffeur je niet gezien dan zijn het de passagiers die hem zeggen om even te wachten.
Ik zie dat ik van mijn verhaal over heimwee ben over gestapt naar vergelijkingen tussen suriname en nederland. Dus ga ik nu maar terug naar mijn oorspronkelijk onderwerp.
Wat mis ik allemaal in suriname.
De mogelijkheid om op mijn manier te ontstressen en te relaxen: Republiek.
Even uitleggen wat republiek is:
Ongeveer 40 kilometer buiten de stad (Paramaribo) is er een vakantie oord aan de coropina kreek. Dit was vroeger een plantage en je hebt dus nog steeds veel plantage bewoners. Op republiek (in de volksmond Repu) is de mogelijkheid om te kanoen, zwemmen, boswandelingen te maken etc. Het is voor het grootste deel gewoon bos met een prachtige kreek waar donker water door stroomd.
Het eten is ook iets dat ik mis. Hier kan je wel veel ingredienten kopen om je eigen surinaamse maaltijd te maken, maar het smaakt toch anders. In suriname hoef je niet te zoeken naar kouseband, het is in zowat elke winkel te vinden. En geloof het of niet ik mis antruwa en bitawiri (twee hele bittere groenten).
Zitten aan de waterkant met vrienden, kijken over de rivier met een heerlijk koude djogo op de tafel. Je kan dan de hele dag zitten lullen over alles of niets.
Ik hou dit wel voor het laatst maar het is eigenlijk het belangrijkste dat ik mis. Mijn vrienden en kennisen. Ik heb hier wel een aardige vriendenkring gemaakt, maar ik heb geen verleden met ze. Ik mis die gozers met wie ik als tiener lol heb getrapt. Met wie ik stomme dingen heb gedaan waar je nu om kan lachen. Ik mis de het bekvechten over kleine onzinnige onderwerpen.
I miss you guyz.
Als alles volgens plan loopt ben ik deze zomer in suriname. Na die vakantie hoop ik voor de komende 1-2 jaar genezen te zijn van mijn heimwee.
Comments
Leave a Reply


