Back in the saddle again

reminder

Back in black… Nee die titel gebruik ik al. Dus even kijken naar een andere titel die aangeeft dat ik terug ben. Aan het eind van deze post moet ik het hebben.
Na lange tijd schrijf ik weer op blog. Je vergeet nooit hoe je moet schrijven, je vergeet wel eens dat je moet schrijven. Ik moet een regelmaat hierin creëren. Het is niet dat ik geen inspiratie heb, ik heb eigenlijk genoeg om over te schrijven. Ik moet gewoon mezelf zover krijgen dat ook echt te gaan doen. Zal ik een wekelijks reminder zetten op me telefoon?? Dat voelt zo geforceerd aan. Nee toch niet. Dat is helemaal afhankelijk van hoe die reminder wordt opgesteld. Als ik zet “GA SCHRIJVEN” komt het heel anders over dan “Wat heb je deze week gedaan, zou je er niet over schrijven?”
Ik ga het proberen. De komende weken zullen we zien hoeveel er veranderd in mijn schrijf regelmaat. Dus elke zondag ga ik aan mijn pc zitten en schrijven. Soms publiceer ik het zondag en soms maandag. Lijkt me wel een goed schema. Nu even de reminder in mijn telefoon zetten. Gedaan. Dan zullen we zien hoe het zondag gaat. Ooh damn ik heb zondag op dat tijdstip al een afspraak….. Ik kan niet bloggen als ik niets meemaak. Dus verschuiven we het naar later op de dag.

Aah ik heb het al. De titel van deze post.
Back in the saddle again

Send in the clowns

ITEens heel lang geleden (ik was 12) hier ver vandaan (andere kant van de stad) was er een kleine jongen (ik zei al ik was 12) die naar een film heeft gekeken waar hij niet naar moest kijken. Hmmm misschien is de sprookjes vorm toch niet de beste manier om dit te vertellen. Laat me het dan gewoon vertellen. Toen ik 12 was heb ik naar de film Stephen King’s IT gekeken. Voor de mensen die het niet hebben gezien of er nooit van hebben gehoord, onder welke rots heb jij geleefd?? Hier volgt een hele hele korte beschrijving van die film. Het gaat over een clown die kindertjes ontvoert en vermoord. Het is een verhaal van Stephen King dus natuurlijk is het geen normale clown en zijn er bovennatuurlijke krachten bij betrokken. Belangrijke is eigenlijk, het is geen kinderfilm. En als je als kind kijkt naar een film over een clown die kinderen vermoord dan kan dat gevolgen hebben. In mijn geval, en ik denk ook bij meerdere mensen, heeft dat een angst voor clowns teweeg gebracht. Het is nooit zo erg geweest dat ik schreeuwend wegren als er een clown op tv komt, maar het is er altijd geweest. Nu meer dan 20 jaar later heb ik besloten dat het genoeg is. Ik moet over die angst heen. Niet dat ik er dagelijks mee te maken heb of zo maar op de momenten dat het opkomt krijg ik dat hele ongemakkelijke angst gevoel. Met mijn gezond verstand weet ik dat er helemaal niets is om bang voor te zijn. Maar angst is niet altijd rationeel. Voor mezelf heb ik een manier bedacht om eroverheen te komen. Misschien werkt het, misschien niet. Ik kijk naar een aantal clown horrors. Met als klap op de vuurpijl IT, de film waar het allemaal mee is begonnen. Ik verwacht ook niet dat ik meteen na deze avond over mijn angst heen ben, maar het is een start. Na een google search naar de top 10 clown horrors heb ik de 4 Killjoy films gedownload.

Wel laat me alvast zeggen doe geen moeite. De eerste is slecht op alle vlakken. Slecht acteerwerk, slecht camera werk, slechte effects en geen verhaal. De tweede is iets beter, maar is nog steeds heel slecht. De derde was beter. Het was nog niet goed te noemen, maar wel acceptabel. De eerste twee films ben ik heel snel mee gestopt. De derde daar had ik moeite mee. De film zelf is niet geweldig maar die clown maakte het echt moeilijk. Ik had niet verwacht dat ik er zoveel moeite mee zou hebben. De vierde heb ik na 10 minuten overgeslagen omdat het verhaal nergens op sloeg.

De avond (of de vroege ochtend, hoe je ernaar wil kijken) is geëindigd met Stephen King’s IT.Na 20 jaar is Pennywise de clown nog steeds de engste clown die bestaat. Ik begrijp wat ze bedoelen met koude angst zweet. Pennywise heeft niet veel screentime, maar toch elk moment dat die stem te horen was en dat gezin te zien was kreeg ik koude rillingen. Die clown horrors hebben me goed gedaan. Ik ben natuurlijk niet helemaal over mijn fobie heen, maar het is een goed begin.

Ik heb een groep vrienden op facebook verteld wat ik van plan was en waarom. Een paar van ze geloven waarschijnlijk niet eens dat de angst echt is. Maar dat is niet zo erg. En zoals echte vrienden hebben ze me op facebook de hele avond zitten pesten. Zoals foto’s van clowns online plaatsen en mij erin taggen, al hun profile pictures veranderd in clowns. Natuurlijk ook posts, comments etc. Een van de laatste dingen die ze hebben aangehaald is een sexy clown party op mijn verjaardag. Ik denk nog niet dat ik daar ready voor ben. Maar we hebben nog 3 maanden voor het zover is, dus we zien wel.

Leave Me Alone

Al een paar dagen krijg ik smsjes met acties waar ik aan kan meedoen. Of eerder een sms spel dat ik kan spelen. Er is genoeg reclame over wat ik kan winnen en wie wat heeft gewonnen. Er is echter een groot probleem. Deze smsjes zijn ongewenst. Ik heb nooit meegedaan met een sms spel dus ik snap niet waarom ik in hun bestand ben en dus deze smsjes krijg. In de smsjes wordt de naam van het spel of het bedrijf niet vermeld. Er wordt ook niet vermeld hoe ik uit deze sms lijst kan komen. Nu wil ik weten wie het is en hoe ze aan mijn nummer komen. Rechtstreeks bellen naar het telefoonnummer vanwaaruit ik de smsjes krijg is geen optie. Er is geen persoon achter het nummer maar een computer, ik krijg dus alleen maar de bezet toon. Ik dacht dus te bellen naar de telecom provider (Telesur) om na te gaan welk bedrijf het is. Ik doe mijn verhaal en moet een paar keer aanhouden omdat iets uitgezocht wordt en krijg tenslotte dit antwoord “Meneer het is een nummer van een sms bedrijf”. Ik vraag dus naar de naam van het sms bedrijf en krijg alleen als info dat het een sms bedrijf is. Verder navragen levert niets op, Telesur mag het naam van het bedrijf niet doorgeven. Er werd mij toen gevraagd naar een filiaal van Telesur te gaan maar men weet niet zeker of ik daar antwoord zou krijgen.
Even een samenvatting. Een sms bedrijf mag de gebruiker wel spammen zo veel ze willen, maar ik als gebruiker mag niet eens weten hoe dat bedrijf heet. Iets klopt niet in dit geheel. Als het een legitiem bedrijf is maken ze commercieel gebruik van dat nummer waarom moeten ze “beschermd” worden tegen de klant?? Ik dacht trouwens ook dat bij zo een service het juist beter was om naamsbekendheid te krijgen.
Als dat niet het geval is en ze echt alleen als doel hebben om te spammen dan waarom worden ze door de telecom provider beschermd??

Nu even een detail waar de dame bij Telesur niet van op de hoogte was, maar geen invloed moet hebben op haar service naar mij.
Ik werk bij een bedrijf dat een sms loterij als product heeft. En wij sturen ook berichten om ons spel te promoten. Maar alleen naar de mensen die in ons bestand staan als spelers. Verder komt de naam van het spel voor in elk bericht dat we uitsturen. En we bieden een mogelijkheid voor de gebruiker om zich uit de berichten lijst te verwijderen. Wij als bedrijf willen juist de naamsbekendheid, dus men mag weten welke nummers bij ons horen.
Grappige is ook dat dat de EISEN waren die Telesur voor ons had om berichten uit te mogen sturen. Zorg ervoor dat de klant weet wie je bent en geef ze een mogelijkheid om van de lijst af te komen. Zijn deze regels voor selectieve bedrijven?? Zo ja waarom vallen wij wel in die lijst met strenge regels en dit bedrijf niet??

Aangezien ik van Telesur geen antwoord krijg even kijken of iemand anders me kan helpen. Wie weet welk bedrijf gebruik maakt van het nummer +597 8798090?? Hoe kan ik in contact met ze komen maar vooral hoe kan ik van hun sms lijst afkomen??

What we’ve got here is (a) failure to communicate

Gisteren kreeg ik een kennisgeving van telesur dat een bank betaling niet verwerkt is. Zo op het eerste gezicht lijkt alles in orde. Maar het ging om een factuur van mei 2012 en de kennisgeving is op 12 juli 2012 gestuurd. Gister was 17 aug 2012 dus de brief is meer dan een maand onderweg geweest. Doordat het zo laat is aangekomen is mijn telefoon aansluiting ondertussen al afgesloten geweest en weer opengesteld.
Surpost is de grote boosdoener in deze. De brief moet alleen binnen Paramaribo “reizen” en toch duurt het een maand. Een verjaardag kaart vanuit Nederland heeft 2 maanden geduurd voor het bij mij thuis was. Op deze manier krijgt de benaming snail mail een nieuwe betekenis. Een verjaardagskaart die laat aankomt is niet leuk, maar er is geen man overboord. Maar die brief over de niet verwerkte bankbetaling die zo laat aankomt heeft vervelende gevolgen.
Ik persoonlijk ken zeker 8 man die een soortgelijk probleem hebben gehad en mans genoeg zijn om bij telesur te klagen hierover, zoals ik vandaag ook heb gedaan. Telesur is dus allang op de hoogte dat hun kennisgeving zo laat bij de klant aankomt. Je zou denken dat de number one telecom provider/ISP een modernere manier zou bedenken om met de klant te communiceren, zeker nadat de traditionele manier niet effectief blijkt te zijn. Wat zouden ze kunnen doen? Nou het is heel makkelijk een mail systeem op te zetten waardoor deze kennisgeving per e-mail gaat in plaats van snail mail. Een andere mogelijkheid is dat er via sms een kort bericht gestuurd wordt ter herinnering om de rekening te betalen. Daartegenover is het argument gekomen dat de telesur niet alle e-mail adressen heeft van de mensen. Aangezien niet iedereen dat wil doorgeven. Het grappige is dat telesur wel een online service bied waardoor je je telefoon gebruik kont nagaan “Telesur Rekeningen Op Internet” En ja om je daarvoor op te geven moet je een e-mail adres opgeven. Bingo, deze mensen mailen moet geen probleem zijn. Maar totdat onze telecom provider door heeft dat zij met de tijd mee moet gaan zullen we vaker problemen krijgen.

I don’t like the drug but the drug likes me.

Ik zocht eigenlijk een song titel die met koffie te maken had, maar voor mij is koffie net drugs dus dit kan wel. Elk jaar trek ik een maand uit dat ik geen koffie drink. Dit doe ik als reiniging om het zo te noemen. Dit jaar laat ik het samenvallen met de ramadan. En als je niet weet wat de ramadan is dan raad ik aan google te gebruiken. 19 Juli was dus me laatste dag. De vorige keren dat ik dat deed werd mijn facebook wall overspoelt met foto’s van verschillende soorten koffie. Tot nu toe zijn die plaaggeesten rustig geweest, maar ik verwacht anytime een storm van foto’s. En hoogstwaarschijnlijk heb ik nu de slapende (plaag) geesten wakker gemaakt.
Het koffie vasten is goed gegaan…. tot vandaag.
Ik ben gisteravond naar de midnight primiere gegaan van The Dark Knight Rises. Ik was dus pas om 3 u in de ochtend thuis en moest om 8 u aan het werk zijn. En daar ging het mis. Ik wordt vanmorgen wakker kijk naar de klok en zie dat het 8 u is. Ik heb door me wekker heen geslapen. Denk dat ik een luidere nodig heb, gaan de buren niet zo leuk vinden. Aan het werk was ik al bijna aan het indommelen. Er was zelfs een moment dat ik Java ging schrijven in een PERL script. Ik heb het tot 12:30 u volgehouden om geen koffie te drinken en toen kon ik echt niet meer. Een kopje genomen en ik voelde me weer mens. Nu zit ik even na te denken over de gevolgen daarvan. Ga ik een dag extra koffie vasten?? Of beginnen me 30 dagen opnieuw?? Me neef heeft zelfs voorgesteld om een maand erbij te tellen als straf. Een week extra zou misschien nog kunnen, maar een maand extra is te veel. We zullen nog zien, maar het mag zeker niet ongestraft voorbij gaan.

Testing 4-5-6

19 dagen sinds mijn laatste post. Ik begin weer lui te worden. En ik heb nog beloofd om vaker te posten.
Ik heb ondertussen besloten wat te doen met de oude posts van mijn blog. Ze komen allemaal gewoon weer terug. Ik realiseer me dat de mensen die pas lezen ook wel willen weten wat ik allemaal in het verleden heb willen delen. Komen weekend zal ik dus de database bijwerken en zijn de oude posts er weer. Ik weet echter niet wat dat zal betekenen voor de mensen die alleen me RSS feed volgen. In het verleden toen ik zoiets deed kwamen ineens de oude posts weer in de feed terecht. Dus niet schrikken als je alles krijgt.
Ik ben ondertussen de plugin gevonden die precies doet wat ik wil. Wordbooker. Ik kan nu vanuit mijn wordpress dashboard bepalen hoe het wordt gepost naar facebook etc. Ook of ik wil posten naar me pages etc. Ik moet nog een beetje eraan knutselen voor ik helemaal tevreden ben maar voor nu ziet het er goed uit. De plugin die naar google plus zou posten doet het helaas niet Ik denk dat het out of date was, maar op het moment is dat niet zo erg. Misschien kom ik nog terug naar google plus.

Testing 1-2-3

Om alle vrienden te bereiken heb ik in een ICT groep op facebook gevraagt naar een plugin om mijn posts op facebook te plaatsen. Ik heb een aantal alternatieven gekregen, voornamelijk third party services, maar geen antwoord op mijn vraag. Even voor de duidelijkheid. Ik mijn vraag was niet “Ik wil een manier hebben om te posten op mijn facebook wall” Maar “ik zoek een plugin die mijn posts op mijn facebook wall plaatst”.
Waarom vind ik dit verschil belangrijk?? Nou bij third party services. Wil dat zeggen dat ik nog een dashboard ergens heb waar ik moet inloggen etc als ik veranderingen wil plegen. Bij een plugin is alles op een plaats. Alles is vanuit me site, een plaats van waar ik alles kan regelen.
Helaas heb ik voor facebook niet gevonden wat ik zocht. Er zijn genoeg plugins die posten op een facebook page, maar dat wil ik niet. Het moet op mijn personal timeline gepost worden. Dus als alternatief gebruik ik nu RSS grafitti. Grappig genoeg is er wel een plugin die naar Google plus post.
Deze post wordt gaat dus beide testen.  Wish me luck.

I don’t want your photograph

Als je mijn blog leest zal iets je opvallen. Ik gebruik het liefst songtitels als titel voor me posts. Ik zoek een song die iets te maken heeft met het onderwerp en dan gebruik ik dat. Niet altijd even makkelijk. Als ik geen titel kan vinden die te maken heeft met het onderwerp dan zal ik een deel van de lyrics gebruiken. Deze is van Photograph van Def Leppard.

Afgelopen week heb ik een vreemd  conversatie gehad. Ik ben gebeld door een dame die een naakt fotosessie wilde om de foto’s cadeau te geven aan haar vriend. Ik schrok daar wel even van. Niet van het feit dat een wildvreemde me telefoon nummer heeft hoor, dat ben ik al gewent. Maar ik ben hobbyist, net komen kijken en heb tot nu toe alleen op twee events foto’s genomen en ene heleboel thuis. Maar die thuis foto’s zijn niet online dus die kan ze niet als referentie hebben genomen. Ik heb nog geen enkele fotosessie gehad, laat staan een naaktfoto sessie. Dus leg ik haar uit dat ik het best wil doen, maar aangezien ik het nooit heb gedaan ik geen kwaliteit garantie kan geven. En voor een cadeau zou je wel kwaliteit willen neem ik aan. Blijkbaar had ik dat niet moeten zeggen, vanaf dat moment werd het vreemder. Ze vond dat als ik er geld voor durf te vragen ik wel kwaliteit moet garanderen. Tot dat moment was geld nog niet eens ter sprake gekomen. Ik weet sowieso niet of ik een prijs moet vragen voor een foto sessie die voor mij oefening en uitproberen zal zijn. Haar hele toon werd aanvallend en verwijtend. Nogal vreemd dat ik word aangevallen omdat ik geen pro ben terwijl ik overal aangeef dat ik hobbyist ben die net is komen kijken. Mijn facebook page heet ‘a Guy with a Camera‘ geen ‘Rafiek photography’ of zo.
Begrijpelijk dat ik geen zin meer had in die sessie, oefening of geen oefening. Ik heb haar dus doorverwezen naar een paar andere fotografen die haar wel zouden kunnen helpen. Hopelijk maakt ze het bij hun niet te bont.

Het heeft me wel doen nadenken. Ongetwijfeld zal zoiets wel weer gebeuren. Hoe reageer ik dan? Hoe sta ik ten opzichte van zulke foto’s? Persoonlijk helemaal geen moeite mee en zou ze best willen schieten, als ze stijlvol is. Dus guys vergeet de foto’s van de playboy, want dat is niet wat ik bedoel. Maar om die stijlvolle foto’s, die ik in mind heb, te maken moet ik wel oefenen voor ik het onder de knie heb. En dan begin je natuurlijk niet meteen met de naakt sessies. Dus eerst normale geklede foto’s en daarna zien we wel verder.
Eigenlijk lijkt heb me een beter idee dat ik eerst een foto cursus volg, en ik bedoel niet die van youtube want die volg ik al. Over een paar maanden heb ik wat meer vrije tijd en dan ga ik ervoor. Dus binnenkort betere foto’s :)

Back in Black

Na een paar jaar niet actief te zijn geweest op me blog heb ik besloten om weer te beginnen. Maar toen ik weer naar me site keek vond ik dat het design niet meer paste. Voor zijn tijd was het design prima, maar tijden veranderen. Dus heb ik gedaan wat elke ict-er zou doen. Backup gemaakt van de site, van de database etc en alles opnieuw geïnstalleerd. Al mijn posts van de afgelopen jaren zijn nu dus weg. Ik moet even nadenken wat ik precies ga doen met die oude posts, maar ik heb ze in ieder geval nog.
In de loop van de tijd zullen er wat extra widgets en plugins bij komen. Ik ben ook aan het kijken naar een mogelijkheid om met blogposts op facebook te sharen. Zodra die mogelijkheid gevonden, zodra dat zover is merkt men dat wel.

Wat heb ik gedaan in de afgelopen twee jaar??
Even kijken of ik de belangrijkste dingen kan opsommen. Nog steeds dezelfde job, vakantie in nl, tweede tatoo, zusje verhuist naar nl, en ik heb een Canon Camera gekocht. En tussendoor een heleboel avonturen waar ik niet over ga bloggen.
Een van de dingen die vaker zal voorkomen in mijn blogs is fotografie.

Ik heb (even uitrekenen) 11 jaar geleden Een camera opgepakt en ben ermee gaan spelen. Die camera was toen van mij werk, kon hem af en toe lenen om me eigen dingen te doen, maar ik had de vrijheid niet om me op dat gebied verder te ontwikkelen.
Een paar maanden geleden kreeg ik de kans om een lekkere camera te kopen, dus heb ik dat gedaan. Ik heb zitten spelen met die camera om zijn functies te leren. Ik denk dat ik de camera al aardig onder de knie heb. Nu alleen nog meer leren over fotografie zelf.
In de afgelopen maanden heb ik bij twee totaal verschillende events foto’s genomen. De eerste was een rock/metal festival en de tweede een modeshow. Bij beide was ik als hobbyist aanwezig. Er zijn een paar leuke foto’s uitgekomen, maar ook een heleboel mislukte. Maar met oefenen zal het natuurlijk beter worden.
Ben je op Facebook en wil je zien wat voor foto’s ik neem??
https://www.facebook.com/aGuyWithaCamera

Ik denk dat ik aardig wat heb geschreven voor een eerste blog. Nou eerste na zo lang. Ik ben nog steeds niet uitgesproken dus ik zal regelmatig wat schrijven. Tot de volgende keer.

Hello world!

Ja elke Blog heeft een Eerste hello world post. Dus laat ik het bij deze ook staan.
Na een paar jaar niets te hebben gedaan aan me weblog heb ik besloten het weer op te pakken. Alleen deze keer in het Nederland, Mijn moedertaal. Voor zij die mijn blog voor het eerst zien. Welkom en voor zij die het al kennen , Welkom terug.
Alles ziet er nu nog een beetje kaal uit, maar dat ze binnenkort veranderen.

Tot schrijfs.

Rafiek